Tarih Hırsızlığı, antropolog Jack Goody tarafından kaleme alınan ve Batı medeniyetinin tarih yazımı süreçlerini eleştiren önemli bir eserdir. Goody, bu kitapta Batı’nın tarihsel süreçleri kendi çıkarları doğrultusunda nasıl yeniden kurguladığını ve “tarihi hırsızlık” olarak adlandırdığı bu durumu nasıl gerçekleştirdiğini irdeler. Ona göre, Batı’nın tarih yazımı, çoğu zaman diğer medeniyetlerin kültürel, teknolojik ve bilimsel başarılarını küçümseme veya tamamen görmezden gelme eğilimindedir.
Kitap, özellikle Batı tarihinin belirli bölümlerini Batı-merkezci bir bakış açısıyla yeniden yazarken, diğer kültürlerin katkılarını ya silmeye ya da küçültmeye yönelik eğilimlerini ele alır. Batı’nın Rönesans, Aydınlanma ve sanayi devrimi gibi dönüm noktalarının yalnızca Avrupa kökenli olduğu şeklindeki anlatıları sorgular ve bu süreçlerde Asya, Afrika ve Orta Doğu’nun rolünü vurgular. Goody’e göre, Batı’nın tarihsel başarıları, diğer medeniyetlerin başarılarından soyutlanamaz ve Batı’nın tarihsel egemenliğini inşa ederken bu kültürlerden pek çok şeyi ödünç aldığı açıkça görülmelidir.
Goody ayrıca yazılı tarihin Batı’nın tekelinde olmadığını vurgular. Yazının ve tarihin kaydedilmesi, antik Mezopotamya, Çin, Hindistan gibi medeniyetlerde Batı’dan çok daha önce başlamıştı. Ancak, Batı-merkezli tarih anlatıları, bu medeniyetlerin katkılarını yeterince öne çıkarmamıştır. Goody, bu noktada Batı’nın tarih yazımı pratiğini “hırsızlık” olarak nitelendirir, çünkü Batı, diğer medeniyetlerin başarılarını kendi başarısı gibi sunma eğilimindedir.
Kitap, Batı’nın tarih yazımındaki bu eğilimlerini eleştirirken aynı zamanda tarihsel bilincin nasıl şekillendiğini ve tarihin sadece olayları anlatan bir araç değil, aynı zamanda gücün ve ideolojinin bir aracı olarak nasıl kullanıldığını da detaylandırır. Tarih yazımı, Goody’ye göre, geçmişi yalnızca bir şekilde anlatmakla kalmaz, aynı zamanda mevcut iktidar yapılarını destekleyen bir ideoloji oluşturur.
Goody’nin yaklaşımı, modern dünyada Batı’nın diğer kültürlere karşı kurduğu epistemolojik egemenliği ve bunun sonucu olarak tarihin nasıl çarpıtıldığını gözler önüne serer. Ona göre, Batı’nın tarih anlayışı diğer kültürlerin başarılarını göz ardı ederek kendi üstünlüğünü meşrulaştırma eğilimindedir. Tarih yazımında kullanılan dil, ideoloji ve seçici anlatılar, dünya medeniyetlerinin daha dengeli bir şekilde incelenmesine engel olmuştur.
Goody, aynı zamanda, bu tarihsel hırsızlığın günümüzde nasıl devam ettiğine de dikkat çeker. Küreselleşmenin getirdiği karşılıklı etkileşimlerin artmasına rağmen, Batı’nın kültürel üstünlük iddiaları ve bu kültürel tarih hırsızlığı eğilimi hala sürmektedir.
