Stefan Zweig
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
Zweig, bir kalbin kendi kendini nasıl hançerlediğini yazıyor. İnsanın "görülmeme" trajedisinin en kusursuz anıtıdır. Kadının aşkı o kadar büyüktür ki, kendi kimliğini yok eden bir hastalığa dönüşmüştür. Cevvela, insanın kendi cevherini başkasının onayına kurban etmesine karşı çıkar. Yazar karakter, o muazzam tutkuyu hiç fark etmeyecek kadar kendi narsizmine kördür. Okurken şunu anlarsınız: "asil aşk" dediğiniz şey aslında insanın kendi varoluşuna yaptığı en korkunç ihanettir. Başkası için kendi hayatından vazgeçmek romantik bir erdem değil, psikolojik bir intihardır. Seni görmeyeni sevmek, körlüğe tapınmaktır.