José Saramago’nun Körlük adlı eseri, bilinmeyen bir salgının aniden ortaya çıkarak tüm insanları kör etmesiyle başlayan distopik bir dünyayı anlatır. Roman, toplumun körlüğe karşı tepkisini, bireylerin ahlaki çöküşünü ve toplumsal düzenin hızla çöküşünü gözler önüne serer. Körlük metaforu, insanoğlunun içinde bulunduğu sosyal, ahlaki ve politik yozlaşmayı sembolize eder. Her şeyin hızla kaosa sürüklendiği bu ortamda, tek gören kişi olan bir kadının rehberliğinde hayatta kalmaya çalışan küçük bir grup insanın hikayesi anlatılır. Saramago, toplumsal kaosun derinliklerine inerken insan doğasının karanlık ve aydınlık yönlerini irdeleyerek okuyucuyu varoluşsal bir sorgulamaya davet eder.
