Aristoteles’in Poetika adlı eseri, sanat felsefesi ve edebi eleştiri alanında yazılmış en eski ve en etkili metinlerden biridir. Özellikle trajedi ve epik şiir üzerine yoğunlaşan kitap, sanatın doğasını, yapısını ve etkisini inceleyerek, sanatın insan ruhu üzerindeki etkilerini açıklar.
Ana içerik şu şekildedir:
Mimesis (Taklit): Aristoteles’e göre sanat, doğanın ve insan eylemlerinin bir taklididir. Ancak bu, sıradan bir kopyalama değil, gerçeği daha anlamlı hale getiren bir yeniden yaratma sürecidir.
Trajedinin Tanımı ve Unsurları: Trajedi, ciddi bir olay örgüsüne dayanan, izleyicide korku ve merhamet duygularını uyandırarak bir tür arınma (katharsis) sağlayan bir sanat formudur.
Olay Örgüsünün Önemi: Aristoteles, olay örgüsünü trajedinin en önemli unsuru olarak görür. Eserin mantıklı ve tutarlı bir yapıya sahip olması gerektiğini savunur.
Karakter ve Duygular: Kahramanların ahlaki özellikleri önemlidir ve trajik kahramanın bir hatası ya da zayıflığı (hamartia) sonucunda düşüşü yaşanır.
Epik Şiir ve Trajedi Karşılaştırması: Homeros’un İlyada ve Odysseia gibi epik eserleri, trajediyle karşılaştırılır ve benzer yönleri ele alınır.
